Fonto Kaj Mi (de Zhuang Yue, junio 2006).

Aǔskultu, la specialan venton kaj, jen, la specialan malgrandan rakonton al vi:

Mi havas tre bonan amikon, ĝi estas malgranda fiŝo kiu nomuĝas Fonto. En la 1999, kiam radis printempo, mi vizitis amikinon kiu laboras en la pekina universitato. Mi vidis unu knabon ludanta ĉe weiminghu-lago; mi sidis apud de la lago kaj mi vidis multajn malgrandajn fiŝojn en akvo. La knabo donacis al mi malgrandan fiŝon. Mi metis ĝin en akvujon, donis al la fiŝo nomon Fonto.

Jen, tempo fluas kiel akvo.

De tiam sep jaroj pasis. Fonto longe restas en mia hejmo. Ĝi loĝas en mia kabineto. Ĉiutage mi dufoje ŝanĝas akvon kaj mi tre ŝatas okulojn de ĝiajn, kiuj kvazaǔ paroladus de tempo al tempo. Ĝi kurbigas sin kiam ĝi ridas. Ho, tio estas tre interesa! Mi komencis lerni Esperanton. Ĉiumatene post kiam mi elletiĝas, antaǔ ĉio mi diras: “Bonan matenon, Fonto! ”Ĉiuvespere antaǔ ol mi enlitiĝas mi diras: “Bonan nokton, Fonto!” Mi pensas, kion dirus ĉi tiu Fonto, se ĝi povus paroli.

Hodiaǔ matene mi auskultis interesan interparolon:

“Vi ne vidis mian larmon ĉar mi estas en akvo…”

“Mi vidis vian larmon ĉar vi loĝas en mia koro…”

……